۱۳۸۸ مرداد ۵, دوشنبه
۱۳۸۸ مرداد ۱, پنجشنبه
۱۳۸۸ تیر ۱۰, چهارشنبه
۱۳۸۸ تیر ۷, یکشنبه
۱۳۸۸ تیر ۴, پنجشنبه
پیام بیت العدل اعظم
۱۹ شهرالنّور ۱۶۶
۲۳ جون ۲۰۰۹
بهائیان عزیز در کشور ایران ملاحظه فرمایند
خواهران و برادران روحانی،
با حزن و اندوه فراوان از وقوع حوادث اخیر در آن سرزمین مقدّس، منویّات قلبیّۀ خود را به پیروان حضرت بهاءالله ابراز مینماییم. سلامت و امان شما عزیزان از دیرزمان مشغلۀ ذهنی این مستمندان بوده و اکنون نگرانی امنیّت میلیونها نفر زنان و مردان شریف دیگر ایران نیز بر آن اضافه گردیده است، خاصّه آنکه اغلب آنان در عنفوان جوانی بوده مشتاق شکوفایی استعدادهای وسیع و نهفتۀ خود میباشند. ملاحظه فرمایید که با چه سرعتی پردهها برافتاد! مظالمی که طیّ سالیان دراز از طرق سازمانیافته و پنهان، بر بهائیان و دیگر شهروندان آن کشور وارد آمده در هفتههای اخیر در خیابانهای ایران در مقابل انظار جهانیان نمایان گشته است. اطمینان داریم که شما عزیزان در این ایّام نیز به آن اصل اساسی آیین بهائی که هر نوع فعّالیّت سیاسی حزبی را بر مؤمنین و مؤسّسات خود شدیداً منع میکند با خلوص کامل تمسّک خواهید جست. البتّه در عین حال نمیتوانید نسبت به مشکلاتی که گریبانگیر هموطنان عزیزتان است بیاعتنا باشید. استقامت در مقابل مشقّات و تضییقات بیشمار در طول سالهای متمادی شما را به خوبی آماده ساخته است که در حلقۀ خویشاوندان، دوستان، آشنایان و همسایگان چون نمادی از ثبوت قد برافرازید و چون مشعلی فروزان نور امید و شفقت برافشانید. اطمینان به آیندۀ درخشان ایران را در قلوبتان زنده نگاه دارید و بر این باور استوار مانید که سرانجام نور معرفت و دانایی غمام تیرۀ جهل و نادانی را زائل خواهد ساخت، عدالتخواهی و انصافطلبی مردم سبب خواهد شد که از چنگ تهمت و افترا رهایی یابند، و محبّت و وداد بر نفرت و عناد چیره خواهد گشت. بهائیان ایران با سلوک و منش خود نشان دادهاند که واکنش صحیح در مقابل ظلم نه قبول خواستههای سرکوبگران است و نه پیروی از خوی و روش آنان. نفوسی که گرفتار جور و ستم هستند میتوانند با اتّکا به قدرتی درونی که روح انسان را از آسیب کینه و نفرت محفوظ میدارد و موجب تداوم رفتار منطقی و اخلاقی میشود، ورای ظلم و عدوان بنگرند و بر آن فائق آیند. امید آنکه این بیان حضرت عبدالبهاء در گوشها طنین افکند: «ایران مرکز انوار گردد این خاک تابناک شود و این کشور منوّر گردد.»
در اعتاب مقدّسۀ علیا به یاد شما و هموطنان عزیزتان به دعا مشغولیم.
۱۳۸۸ خرداد ۲۴, یکشنبه
حضرت بهاءالله
حضرت بهاءالله در سال ۱۸۱۷ در خانـوادهاى از نجـباء و اشـراف ایران تـولّـد یافت. خاندان ایشان بسیار ثروتمند و صاحب ضیاع و عقار بودند و نسب ایشان به پادشاهان ساسانی می رسد. حضرت بـهاءالله از قبول مقام در دربار آن زمان سر باز زد و از همۀ ثروت و مزایای آن چشم پوشید، در عوض مشهور به سخاوت و مهربانى شد و محبوب هموطنانش گشت.
زمانی که حضرت بهاءالله حمایت خویش را از آئین حضرت باب اعلان فرمود طولى نکشید که تمام مناصب و امتیازاتش را از دست داد و در طوفانـى که پـس از اعدام حضـرت باب در ایران برخاست از همۀ ثروت و مواهب دنیوی شان محروم شد و خود نیز گرفتار زندان، و دچار شکنجه و آزار گردید. سپس چند بار او را تبعید نمودند. اوّلین تبعید ایشان به بغداد بود که در آنجا در سال ۱۸۶۳، حضرت بـهاءالله خود را موعود حضرت باب اعلان فرمودند. سپس ایشان را به استانبول و از آن جا به ادرنه و باﻻخره به عکّا تبعید نمودند. عکّا در اراضی مقدّسه بود و حضرت بـهاءالله به عنوان یک زندانى در سال ۱۸۶۸ وارد آن شهر گردید.
حضرت بهاءالله، ابتدا از ادرنه و سپس از عكا، نامههاى متعدّدى خطاب به ملوک و سلاطین زمان خویش صادر فرمود. این الواح در تاریخ ادیان بی نظیر و از اسناد بسیار مهمّ و پرعظمتى است که در آنها، حضرت بـهاءالله اعـلان فرمود که زمان آن فرارسیده که اهل عالم به سراپردۀ وحدت و یگانگی درآیند و این که تمدّنى جهانى در شرف تکوین است.
به شاهان، امپراطورها و رؤساى جمهور در قرن نوزدهم نصیحت کردند که از اختلافات خویش دست بردارند و تسلیحات خویش را به حدّ اقل رسانند و در عوض کوشش و امکانات خویش را صرف ایجاد صلح عمومى نمایند.
- سلول زندان حضرت بهاءالله در عکّا، اسرائيل
درگذشت حضرت بهاءالله در بهـجى در شمال عکّا واقع شد و مرقد ایشان در همان جا استقرار یافت. تعالیمش کم کم از مرزهای خاورمیانه گذشت و در نقاط دیگر جهان منتشر شد. روضۀ مبـارکهاش امروز قبلۀ جامعۀ جهانى بهائى است.
۱۳۸۸ خرداد ۱۸, دوشنبه
مناجاتی از حضرت عبدالبهاء
هُو اللّه
ای پروردگار اين بنده گنه کار را در ظلّ شجره عنايت ملجأ و پناهی بخش و بر حقيقت اسرارت آگاهی ده بر عهد و ميثاقت ثابت و محکم بدار و بر پيمان ايمانت استوار فرما چه که ارياح افتتان شديد است و صَرصَر امتحان غبار انگيز خدايا ثابت بدار خدايا نابت کن خدايا محفوظ و مصون دار و محظوظ و مأمون بنما توئی مقتدر و توانا و توئی حافظ بی نظير و همتا . ع ع
اشتراک در:
پستها (Atom)




