یازده بهائی ایرانی در ارتباط با اقدامی برای آموزش عالی به اعضای جوان جامعه که از دانشگاه محروم شده اند، بنا بر گزارش ها، اکنون حدود ۹ هفته پس از دستگیری شان، مورد اتهاماتی قرار گرفته اند.
جامعۀ جهانی بهائی اطلاع پيدا کرده که این یازده نفر به خاطر تأسیس مؤسسۀ آموزش عالی بهائی به «توطئه علیه امنیت ملّی» و «توطئه علیه نظام اسلامی ایران» متهم شده اند.
دیان علائی، نمایندۀ جامعۀ جهانی بهائی در سازمان ملل در ژنو، می پرسد: «انگیزۀ احتمالی جمهوری اسلامی از طرح چنین اتهامی چیست؟»
حملۀ اخیر به مؤسسۀ آموزش عالی بهائی (BIHE) که در آن حدود ۳۹ خانه در پایان ماه مه مورد یورش قرار گرفت، با اعتراض بین المللی گسترده مواجه شده است. از ۱۹ نفر اعضای هیئت علمی یا کارکنان مؤسسۀ آموزش عالی بهائی که در ارتباط با یورش ها در آغاز بازداشت شدند، یازده نفر در زندان باقی مانده اند.
«اقدام بی رحمانه»
حملۂ اخير به مؤسسۀ آموزش عالی بهائی تازه ترین تلاش در جهت سیاست جاری ايران برای به حاشيه راندن بزرگ ترین اقلیت دینی غیر مسلمان کشور است. بهائیان جوان از زمان انقلاب اسلامی سال ۱۳۵۷ به صورت روشمند از دستيابی به آموزش عالی محروم شده اند. جامعه که راه دیگری نداشت، برنامۀ آموزشی خودش را آغاز کرد. این چاره نیز در مواقع بسیاری مورد حملۀ مقامات ایرانی که اکنون آن را «غیر قانونی» اعلام کرده اند، قرار گرفت.
خانم علائی توضیح می دهد: «این اقدام بی رحمانه بخشی از یک برنامۀ منظم برای فقیرسازی بهائیان ایران است. مقامات به وضوح مصمم هستند که جوانان بهائی را که آرزوی خدمت به جامعه شان را دارند، از وطن خود بیرون رانند.»
وی می افزاید: «بهائیان به مدت سه دهه از آموزش عالی محروم بوده اند. و حالا اقدام مسالمت آمیز خودشان برای رسیدگی به نیازی که اقدامات خود حکومت آن را ایجاد کرده، توطئه ای علیه کشور نامیده می شود.»
او ادامه می دهد: «اقدامات ایران از نزدیک از سوی دولت ها، سازمان ها و افراد روشنفکر در ایران و سراسر جهان مورد بررسی قرار می گیرد. وقت آن رسیده که جامعۀ بین المللی حکومت ایران را در این مسئله به شدت به چالش بکشد.»
ترس های خانواده ها
خانواده های یازده زندانی نگران هستند که عزیزان شان برای مدتی طولانی در زندان نگه داشته شوند.
خانم علائی می گوید: «ما می دانیم که در مورد هفت رهبر بهائی ایران، آنها باید ظرف دو ماه آزاد می شدند. دادگاه هیچ شاهدی برای توجیه کردن زندانی بودن مداوم آنها نیاورده بود.»
«وقتی وکیلان متهمان به این بازداشت اعتراض کردند، دادگاه اتهامات تازه ای علیه آنها مطرح کرد تا ادامۀ بازداشت آنها را توجیه کند. آنها به مدت تقریباً دو سال تحت حکم بدوی بازداشت شان، به صورت غیر قانونی نگه داشته شدند.»
محکوم کردن جهانی
اعتراض به حملۀ اخیر به مؤسسۀ آموزش عالی بهائی سراسر دنیا را از استرالیا تا زامبیا فراگرفته است.
نهاد دانشگاه های استرالیا، نمایندۀ هر ۳۹ دانشگاه این کشور، مسئلۀ حمله به مؤسسۀ آموزش عالی بهائی را در ۲۸ ژوئن با دبیر کل یونسکو مطرح کرد. این نهاد نوشت: «دانشگاه های استرالیایی در حمایت شدید خود از تسهیل دسترسی به آموزش برای همگان، صرف نظر از دین و مذهب، متحد هستند.»
معاون صدر اعظم و وزیر امور خارجۀ اتریش، مایکل اسپیندلگر، در بیانیه ای در ۱ ژوئن محدودیت دسترسی به آموزش برای بهائیان جوان را «ناپذیرفتنی» توصیف کرد.
عضو کنگره، لوئیز کوتو، رئیس پیشین کمیسیون حقوق بشر و اقلیت های برزیل، در ۲ ژوئن به کنگرۀ ملی برزیل گفت: «اقدام مقامات در برابر افراد مرتبط با مؤسسۀ آموزش عالی بهائی نیت واضح حکومت ایران در اجرای سیاست شان مبنی بر حذف جامعۀ بهائی را نشان می دهد.»
سناتور مبینا جافر، اولین زن مسلمان در مجلس سنای کانادا، در ۲۱ ژوئن به سنای کانادا اطلاع داد که این حملات «فقط یورش به دانشجویان و استادان مؤسسۀ آموزشی بهائی نیست، بلکه حمله به این به این اندیشۀ پذيرفته شده است که آموزش حق ذاتی همگان است.»
در شیلی در ۱۵ ژوئن، سنا به اتفاق آرا از رئیس جمهور سباستین پینیرا خواست که ایران را به خاطر «آزار شدید و روشمند بهائیان» کشور «به شدت محکوم کند.» در قطعنامه به ویژه به دستگیری اساتید و کارکنان مؤسسۀ آموزش عالی بهائی اشاره و به «بازداشت ناعادلانۀ آن افراد» اعتراض شد.
اساتیدی از آکسفورد، کمبریج و دیگر دانشگاه های پیشتاز انگلستان در ۱۱ ژوئن نامۀ سرگشاده ای نوشتند که از دانشگاهیان، دانشجویان و سیاست مداران می خواهد از حق دسترسی بهائیان به آموزش عالی در ایران حمایت کنند. آنها به روزنامۀ گاردین نوشتند: «باید به مقامات آموخت که حقوق بشر جهانی هستند. محروم کردن بهائیان از دانشگاه نادانی خود حکومت را نشان می دهد.»
هزاران کارت پستال که وضعیت را توصیف می کند، در همۀ نواحی فرانسه و هلند توزیع شده است. گزارش های اختصاصی رادیویی دربارۀ کمپین کارت پستال در ایستگاه های رادیویی فرانسه پخش شد.
در ۹ ژوئن، کریستوف استراسر، عضو پارلمان آلمان و سخنگوی سوسیال دموکرات ها دربارۀ حقوق بشر، نامۀ اعتراضی به سفیر ایرانی آلمان فرستاد. آقای استراسر نوشت: «همۀ انسان ها حق تحصیل دارند. با محرومیت بهائیان از تحصیل در دانشگاه ها، حکومت شما از حقوق بنیادی بشر تجاوز می کند.»
وزیر امور خارجۀ زلاند نو، موری مک کولی، در محکوم کردن یورش ها و دستگیری ها، محروم کردن بهائیان از آموزش عالی در ایران را «شایان سرزنش» توصیف کرد.
حدود ۸۰ شهروند برجستۀ هند طومار دادخواستی خطاب به حکومت ایران امضا کردند و خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط زندانیان مؤسسۀ آموزش عالی بهائی شدند. آنها نوشتند: «نتایج این سیاست که جوانان بهائی را از دسترسی به آموزش عالی محروم می کند، نه تنها برای جامعۀ بهائی ایران، بلکه برای کل ملّت زیان بار خواهد بود.»
رئیس کمیتۀ مشترک ایرلند برای امور خارجه و تجارت، همراه اعضای کمیته – شامل اعضای پارلمان و سناتورها – با سفیر ایران در ایرلند دیدار و مسئله را با او مطرح کردند و خواستند که سفیر نگرانی های آنها را به رؤسای خود در تهران منتقل کند. سفیر متعهد شد که چنین کند.
روزنامۀ السیاسة در کویت در ۲۴ مه مقاله ای منتشر کرد که دربارۀ حمله به مؤسسۀ آموزش عالی بهائی گزارش می داد.
دانشجویان دانشگاه زامبیا یک کمپین کارت پستال دو هفته ای «در پشتیبانی از مؤسسۀ آموزش عالی بهائی و حق تحصیل» راه اندازی کردند. کارت پستال تصویر دانشجویان زامبیایی را در سویی و در طرف دیگر پیامی برای وزیر علوم، تحقیقات و فناوری ایران را با ذکر این که «بهائیان باید بتوانند به عنوان اساتید وکارکنان و دانشجویانی که می توانند مدرک بگیرند، وارد دانشگاه ها شوند» نشان می داد.
دیان علائی می گوید: «ما همچنان از دولت ها، سازمان ها و مردم در همه جا می خواهیم که به ایران فشار آورند تا به بهائیان حق بشری بنیادی شان برای تحصیل را بدهد و این زندانیان را فوراً آزاد کند.»
